Thuis

25 maandag aug 2014

Posted by in Zingeving

≈ 1 reactie

SAMSUNG CAMERA PICTURESWe zijn weer thuis. De zomervakantie is voorbij en vanaf vandaag pakken we ons gewone dagelijkse leventje weer op. Mijn lief is naar haar werk en ik zit achter de computer om te schrijven aan dit nieuwe blog. Ik bedenk mij vanmorgen dat vakantie vieren gedurende mijn levensloop is geëvolueerd van een paar dagen logeren bij een oom en tante tot jaarlijks een, twee of drie keer naar het buitenland reizen. De laatste jaren zelfs verre reizen. In de welvarende delen van de wereld vinden wij inmiddels dat iedereen die werkt, minstens drie weken per jaar recht op vakantie heeft: even de zinnen verzetten, …even uit de sleur, …even bijtanken. We krijgen er zelfs extra geld voor en sinds ik fulltime pensionado ben, merk ik dat die jaarlijkse vakantieuitkering gewoon doorgaat bij je pensioen en AOW. Toch een beetje vreemd dat je als fulltimepensionado ook nog vakantiegeld ontvangt. Maar ja, vakantie is een economische factor van grote betekenis geworden. De huidige pensionado’s in Nederland hebben over het algemeen geld en tijd. Het gehele jaar door wordt deze doelgroep daarom verleid met prachtige vakanties: cultuurreizen, wandel- en fietstochten (E-bikes) en Rijn- en andere cruise reizen. Zelfs kun je, als je oud en krakkemikkig bent, permanent gaan wonen in een verzorgingshuis-resort ergens in Spanje en zo ‘vakantie vieren’ tot je laatste snik…. Lees verder →

Feit is, dat ik besta

24 donderdag jul 2014

Posted by in sociale contacten

≈ 1 reactie

In de beginperiode van mijn directieschap van het zorgcentrum De Meerpaal, zitten mijn kinderen nog op de basisschool. Tussen de middag haal ik ze wel eens op om samen met mij op mijn kantoor te lunchen. Ik kan mij de reactie van enkele hoogbejaarde bewoners nog goed herinneren: ‘Geniet nu van je kinderen, want het is zo voorbij.’ Je denkt dan bij jezelf: ‘Ja, natuurlijk dat is logisch’ en je gaat over tot de orde van de dag. Nu moet ik er wel eens aan terugdenken en dan realiseer ik mij dat ik toch te weinig van mijn kinderen heb genoten. Als ouder met kleine kinderen zit je vaak net in een drukke baan, ben je op weg om carrière te maken. Ik lees op dit moment het boek over het leven van Herman Wijffels en ook voor hem gaat werk lange tijd voor het gezin. Er zijn maar weinig mensen die daar naderhand geen spijt van hebben. Oudere mensen hebben de neiging om jongeren tips te geven over het leven of te waarschuwen voor een misstap. Het hoort bij de dagelijkse sociale contacten, ook tussen mensen die elkaar niet goed kennen. Ik denk wel eens dat deze goedbedoelde adviezen steeds minder gegeven worden omdat onze samenleving zo sterk geïndividualiseerd is. De breed samengestelde sociale verbanden, waarbinnen ouderen als vanzelfsprekend de rol van ervaren, wijze man of vrouw invulde, zijn er niet meer. Ik betrap mijzelf erop dat ik als oudere wel de neiging voel af en toe een tip of advies over het leven te geven. Lees verder →

Hoop en vertrouwen

22 dinsdag jul 2014

Posted by in individu & omgeving

≈ 1 reactie

Zoals velen met mij worden gedachten en gevoelens de afgelopen dagen volledig bepaald door de vreselijke vliegtuigramp. Het is onbegrijpelijk dat zoiets kan gebeuren. Ongeloof en verbijstering vanaf de eerste berichten en beelden. Ik leef al dagen in een soort roes. In veel, heel veel hoofden van mensen zal het deze dagen een verschrikkelijke chaos zijn. Voor de direct betrokkenen bij deze ramp is het nog vele malen erger. Bij hen zal het verdriet zeer langdurig en onuitwisbaar zijn. Ieder mens probeert vervolgens op zijn eigen manier dit verlies en dit verdriet te verwerken, maar waar begin je? Het lijkt mij extra moeilijk als je alleen bent, of weinig aanspraak hebt, zoals veel oudere mensen. Je wilt erover praten, zonder speciaal doel. In dit soort situaties is praten en luisteren vaak de eerste stap van verwerking. Ik ben iemand die er eigenlijk niet zo goed over kan en wil praten. Zelfs de krant lezen of TV kijken is iets waarvan ik merk dat ik het liever even niet doe. De confrontatie, zeker bij de gruwelijke beelden op de social media ga ik uit de weg. Maar tegelijkertijd weet ik dat informatie en confrontatie mij kan helpen de gevoelens van onmacht en verdriet beter onder controle te krijgen. Dat is het punt: ik heb mijn gedachten niet meer onder controle, ze vliegen alle kanten op met als effect dat ik mij vreselijk moe voel. Een neerslachtig gevoel waarbij ik mij afvraag wat de zin in het leven is, als er zoveel ellende in de wereld om mij heen bestaat. Lees verder →