Wat mij opvalt, is dat ik sneller dan vroeger in mijn hoofd ‘beren op de weg’ zie opdoemen en daar baal ik soms stevig van! Zo vind ik vliegen bijvoorbeeld, los van het milieuvraagstuk, nooit een prettige ervaring. Maar sinds onze kinderen met de kleinkinderen op vakantie gaan met het vliegtuig, maak ik mij overdreven zorgen over de veiligheid van vliegen. Of zoiets als het fietsenrek voor achterop de auto. Ik gebruik het eigenlijk liever niet omdat er wel eens iets mis is gegaan met de verlichting. Ik heb er naar laten kijken. Er is niks aan de hand, maar toch overweeg ik nu om dat ding niet meer te gebruiken.
In onze Huiskamer van de wijk op de woensdagmorgen komt nog wel eens ter sprake dat ouderen ’s avonds niet meer de deur uitgaan, omdat ze denken dat het niet veilig is. Ook met de metro reizen roept angst op. Het gevolg is dat het leven zich meer binnenshuis gaat afspelen, waar vervolgens de televisie een belangrijke rol gaat spelen met ’s avonds al die praatprogramma’s die veelal gaan over de dagelijkse ellende in de wereld. De beren op de weg van het dagelijkse leven worden dan nog eens groter, terwijl je nota bene aan al die ellende zelf niets kan doen, in tegenstelling tot je eigen beren.
Tijdens onze vakantie afgelopen weken in Spanje (Baskenland en Asturië) valt ons op dat je overal op straat oudere mensen ziet lopen van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Zij doen wat boodschappen en drinken gezellig een kopje koffie met elkaar, of tijdens de lunch een glaasje witte wijn. Regelmatig wordt een slecht lopende oudere ondersteund door een jongere begeleidster. Het zal ongetwijfeld te maken hebben met het warme klimaat waardoor mensen hun sociale leven veel meer buitenshuis hebben. Deze sfeer op straat voelt erg prettig en dan vraag je je af waarom in ons land in de grote steden dit niet het straatbeeld kan zijn en dan vooral in de lente en zomer.
Om dat te bereiken zal de Gemeente met name op wijkniveau met specifiek beleid jong en oud moeten uitdagen elkaar op straat te ontmoeten. Subsidieer mobiele winkeltjes, die op bepaalde dagen in de week ergens even een standplaats hebben om hun waren te verkopen: een kaaskraampje op donderdagmiddag vanaf 16.00 uur en een viskraampje op vrijdagmiddag 17.00 uur. Zorg voor ‘hangplekken met bankjes’ waar jong en oud gebruik van kunnen maken. Leg naast een sportveldje een jeu de boules baan. Zorg ervoor dat de trottoirs goed begaanbaar zijn, vrij van fietsen en scooters. Ouderenorganisaties die allerlei wijkactiviteiten organiseren, kunnen deze niet alleen overdag plannen, maar juist aan het eind van de middag en begin van de avond en dan met een hapje eten erbij.
Natuurlijk is de oudere zelf het eerst aan zet. Kijk kritisch naar je eigen ‘beren’, wees je er bewust van. (H)erken ze en tackel deze zó, dat je tevreden kunt zijn met je besluit. Besef dat de achteruitgang toeneemt en dit een permanent proces is.
En het helpt enorm daarin de juiste keuzes te maken als je er met anderen over kan praten, die je al wachtend in de rij voor het viskraampje in je wijk ontmoet….
