‘Werk aan de winkel’

Het nieuwe jaar 2021 is extra heftig van start gegaan met de puinzooi van de presidentsverkiezingen in Amerika en het aftreden van het kabinet in Nederland n.a.v. de toeslagenaffaire. En dan nog steeds corona. Ik word er soms moedeloos van. Hoe moeten we deze grote maatschappelijke en politieke crisissen het hoofd bieden? Over anderhalve maand zijn er verkiezingen. Maar liefst 87 partijen hebben zich hiervoor ingeschreven! Ze hebben allemaal de oplossing in huis….. Het meest bont maakt Wilders het met zijn verkiezingsprogramma dat op allerlei fronten op gespannen voet staat met onze grondwet of er zelfs overheen gaat. Verbazingwekkend is dat er op de (anti-grondwettelijke) inhoud nauwelijks wordt gereageerd door andere politieke partijen. De reacties in veel kranten en op TV beperken zich tot opmerkingen dat het dit keer ‘zowaar 44 velletjes zijn’ en dat Wilders ‘terug wil naar de oerhollandse gezelligheid’ zoals het Sinterklaas feest met zwarte Piet. Deze één-partij-man heeft nu 22 kamerzetels en haalt er straks misschien nog een paar bij.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is 20201225_104747-2-4.jpg

Is mijn privébubbel op dit moment kleiner dan ooit, wat daarbuiten gebeurt is ongekend heftig en groot. Amerika en de toeslagenaffaire laten zien dat het functioneren van een democratisch stelsel behoorlijk onder druk kan komen te staan. Tegelijkertijd lijkt het of steeds meer mensen van het padje geraken. De bestorming van het Capitool door een feestvierende en selfies makende menigte. In ons landje de wekelijkse demonstraties van anti corona denkers zonder mondkapje en dicht op elkaar. Zij zoeken de confrontatie met de politie en veroorzaken bewust chaos.

Je zou zeggen dat er juist in deze crisis tijd en behoefte is aan zelfreflectie, enige diepgang en saamhorigheid. Het tegendeel is waar: op allerlei plekken en niveaus wordt geblamed, geshamed en gepolderd, als kletsen we aan de borreltafel. Iedereen heeft overal verstand van en krijgt via allerlei media uitgebreid de gelegenheid om zijn mening ongefundeerd rond te toeteren.

Dan de (anti) climax rond de toeslagenaffaire. Er wordt al maanden gesteggeld over wie van dit alles de schuld heeft. Door dit eindeloze gekrakeel en vooral het zoeken naar de schuldige heeft, nadat Lodewijk Asscher zich terugtrok, het kabinet uiteindelijk toch maar besloten in haar geheel af te treden. Ik kan dat begrijpen, het is goed dat er een schuldbewust signaal wordt afgegeven. Maar de crisis zit veel dieper in onze samenleving dan alleen bij de ambtenaren en verantwoordelijke politici.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is 550x827.jpg

Dit weekend lees ik in De Correspondent de voorpublicatie van het boek ‘Zo hadden we het niet bedoeld, de tragedie achter de toeslagenaffaire’ van de onderzoeksjournalist Jesse Frederik.

Citaat:

‘De toeslagenaffaire ontstond niet door kwaadwillende personen of schuldige kabinetten, maar door de logica van en dynamiek tussen zes verschillende instituten: de regering, de Tweede Kamer, de ambtenarij, de rechtspraak, de pers en wij – kijkers en kiezers. Ieder van hen droeg onbedoeld bij aan hoe alles misging: een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel bij de een, een overdreven dadendrang bij de ander en ook: angst en wantrouwen jegens elkaar.

  • De pers wil nieuws en maakt overdreven gewag van enkele fraudegevallen.
  • De Kamer is geschokt en eist keiharde maatregelen van de regering.
  • De regering wil niet bagatelliseren en schrijft veel te strenge wetgeving voor.
  • De ambtenaren willen niet ongehoorzaam zijn en voeren het beleid rechtlijnig uit.

Het resultaat: tienduizenden goeden lijden onder enkele kwaden.

  • De slachtoffers van de te strenge regels komen groot in het nieuws
  • De pers schreeuwt nu andersom moord en brand: dit kan niet de bedoeling zijn!
  • De Kamer is wéér geschokt en eist nu compensatie.
  • De regering wijst naar de Belastingdienst die…
  • Enzovoorts, enzoverder.
Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is speakers_speaker_260_thumbnail.jpg

Einde citaat.

De onderzoeksjournalist Jesse Frederik (1989) laat na gedegen onderzoek (anderhalf jaar) zien dat we in de toeslagenaffaire allemaal pakken boter op ons hoofd hebben. Zijn ijzersterke analyse toont aan dat ons democratisch systeem een grondige opknapbeurt nodig heeft. Er is werk aan de winkel, ook voor mijzelf. Deze generatie Y journalist houdt mij als babyboomer een spiegel voor. Ik zie een frisse blik en daarmee ga ik naar de a.s. verkiezingsprogramma’s kijken.

Blaastraining

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is 20201226_181455.jpg

Soms is het extra prettig om oud te zijn. In dit nieuwe jaar 2021, waarin ik de leeftijd hoop te bereiken van 75 jaar, hoor ik bij de doelgroep die redelijk vooraan staat bij de vaccinaties. Natuurlijk heeft oud zijn nog veel meer prettige kanten, mits je redelijk gezond van lijf en geest bent (blijft….) en een redelijk inkomen hebt. Je hoeft niet meer zo nodig mee te doen met de prestatie maatschappij. Je kunt eigen keuzes maken wat betreft je dagelijkse bezigheden. Deze kunnen van zeer verschillend kaliber zijn. Een wandelingetje van 3 tot 5 kilometer in de buurt tot het volgen van bijvoorbeeld een digitale cursus vanuit de Erasmusacademie over de filosoof Walter Benjamin.

We worden de laatste decennia ouder en ouder en tegelijk lopen we grotere kans op allerlei ziekten, zoals kanker, hart- en vaatziekten, hypertensie, prostaatproblemen en dementie. Zo kijkend naar de ouderdom kun je zeggen dat we bij het ouder worden steeds grotere kans lopen te overlijden aan een of andere ouderdomsziekte. Natuurlijk kun je altijd overlijden aan een ziekte of ongeval, maar dat beschouwen we als pech.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is 3765.jpg
bioloog Andrew Steele ‘Do we have to age?’

Er zijn wereldwijd wetenschappers die hard werken aan de ontwikkeling van anti- verouderingsmedicijnen. Zij hebben als belangrijkste uitgangspunt dat je ziektes kan genezen. Na uitgebreide studies op muizen zijn wetenschappers nu proeven aan het doen om verouderde cellen bij mensen te verwijderen. Binnenkort zal er baanbrekend onderzoek beginnen om te kijken of metformine, een medicijn dat gebruikt wordt om diabetes te behandelen, de progressie van aan leeftijd gerelateerde chronische ziekten (hartaandoeningen, kanker en dementie) kan vertragen. Als dit succes oplevert is 90 jaar, 100 jaar en zelfs 130 jaar oud worden mogelijk en zelfs aantrekkelijk.

  • Vijf jaar geleden heb ik een aantal blogs hierover geschreven. Wellicht is het leuk om deze futuristische mijmeringen nog eens te lezen? Je kunt ze eenvoudig terugvinden op deze website onder het kopje ‘Blogs uit het verleden’ september en oktober 2016.

Deze coronatijd laat nog eens duidelijk zien hoe groot het aantal kwetsbare ouderen is en hoe kwetsbaar wij als mens sowieso zijn. Je kunt van alles bedenken om ziekten te genezen, maar zeker zo interessant is het om te kijken hoe je ziekten kan voorkomen. Deze coronacrisis en al die( ouderdom)ziekten zouden we moeten plaatsen in het perspectief van leefstijl. Hoe gezond of ongezond leven wij: verkeerd eten, weinig bewegen, veel drinken en roken, permanente stress om te presteren of om je hoofd boven water te houden. Onderzoek hiernaar wijst uit dat mensen met een lager opleidingsniveau (basisonderwijs + vmbo) zes jaar korter leven en vijftien jaar minder in goede gezondheid, dan mensen met een hbo of universitaire opleiding.

Nu ik ouder word en deze coronacrisis meemaak, besef ik meer dan ooit dat als we het leven de moeite waard vinden we vooral zelf moeten investeren in een gezonde leefstijl. Het is goed om ons dat te realiseren tijdens alle kritiek (positief en negatief) die we loslaten op wetenschappers en politici die druk zijn met het corona vaccinatie beleid. Wat kunnen we zélf bijdragen aan een goede gezondheid. Deze taak ligt er evenzeer voor het bedrijfsleven in allerlei sectoren, van voeding tot luchtvaart.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is shutterstock_1550067764.jpg

Wat mijn bijdrage aan een beter fysiek betreft, ben ik vooral druk met de al jaren voelbare slijtage in mijn linker heup en rechterknie. Ik moet veel moeite doen om mijzelf te motiveren fysieke oefeningen te doen. Toch moet het, zeker in deze coronatijd. Mijn lief helpt mij daarbij. Samen wandelen wij nu dagelijks zo’n 3 tot 5 kilometer in de buurt. Echter, ik ervaar een nieuw fysiek ongemak. Tijdens sommige wandelingen wordt een heftig beroep gedaan op mijn blaasspieren. De lockdown is de oorzaak dat ik op zo’n moment niet ergens een kroeg of andere openbare gelegenheid binnen kan rennen. Op die momenten denk ik: ‘Was ik maar eerder met blaasspieroefeningen begonnen’…..

Kerst 20.20

Vanuit ons appartement op de derde verdieping kijken we één verdieping lager op een plat dak. Daaronder zijn studio’s voor studenten. Dit dak is afgelopen weken helemaal vernieuwd met als toetje een volledig groen dak. Het is bijzonder om te ervaren dat dit groene dak een prettig gevoel teweegbrengt. Juist in een stadse, stenen omgeving is het effect van dat groene gevoel extra groot.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is img-20201210-wa0001.jpeg

Ik merk bij het ouder worden, dat ik steeds meer aandacht en respect krijg voor mijn directe leefomgeving en dan speciaal de groene uitstraling daarvan. Zo geniet ik van ons volkstuintje, de vogels die daar vliegen, de bloemen en planten die het hele jaar door groeien en bloeien. Het klinkt clichématig maar zo is het nu eenmaal. Natuurlijk hebben we in de woonkamer een met ballen en lichtjes versierde groene kerstboom staan. Onder de boom staat een groepje kerstfiguren inclusief Maria, Jozef, het kerstkindje, enkele schaapjes en de os. De beeldjes zijn leuk speelgoed voor onze kleindochter. Op ons balkon hebben we een kunstkerstboom met lichtjes neergezet. Zo zijn we helemaal in de sfeer van kerst 20.20.

Kerst roept dit coronajaar meer sentiment op dan andere jaren. Zoals veel andere Nederlanders hebben we de kerstmaaltijden met kinderen en familie verspreid over vier dagen. We houden ons strikt aan de maatregelen van maximaal drie personen als gasten. Dat betekent dat we onze kinderen en kleinkinderen dit jaar niet samen tegelijk zien. Erg jammer, maar het zou extra tragisch zijn als er een heftige opleving van besmettingen plaatsvindt na Kerst en Oud en Nieuw. We zijn nu bijna zover dat we gevaccineerd gaan worden. Kerstavond is helemaal anders dan anders. Altijd gaan we kerstavond naar de nachtmis in de katholieke kerk. Het is een traditie geworden, die mijn lief en ik al 46 jaar koesteren. Vooral het naar huis lopen uit de kerk in de stille nacht is een heerlijk moment. Eenmaal thuis eten we een sneetje krentenbrood met roomboter en drinken als slaapmutsje een cognacje. Kerst 20.20 zal anders zijn en dat geldt ook voor Oud en Nieuw.

De coronacrisis zal ons dagelijks leventje tijdens deze jaarwisselingsperiode niet gemakkelijk maken. We worden geacht zoveel mogelijk thuis te blijven en weinig mensen te ontmoeten. Er is (buiten de TV) weinig afleiding. Ik hoop dat er dit jaar veel bezinningsmomenten zijn, waarbij nagedacht wordt over de toekomst na corona. Duidelijk is dat we met 7,8 miljard mensen op deze aarde leven en dat het beslag dat de mensheid daarop legt enorm is. Ik hoop dat iedereen – mede door de snelle verspreiding van het coronavirus – goed doordrongen is van het belang van SAMEN en VERBONDENHEID. Ieder individu is een microscopisch kleine schakel in de mensheid, maar corona laat zien dat veel schakels een groter geheel kunnen vormen, ten positieve en ten negatieve. Mijn grote trefwoorden 20.20 zijn o.a.: klimaat, milieu, gezondheid, migratie, menselijkheid en democratie. Op kleine en soms individuele schaal wil ik mee blijven denken en doen in de hoop dat mijn kinderen en kleinkinderen en alle mensen een goede toekomst hebben en houden.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is img-20190612-wa0000.jpg

Mijn toekomstperspectief wordt steeds korter. Dat gevoel is bij mij sterker geworden na mijn zeventigste verjaardag. Mijn levensdoelen probeer ik daarom vooral te zoeken en vinden in het hier en nu. Het groene dak is zo’n voorbeeld dat mij inspireert. Hoe meer groen in onze wijk hoe prettiger het is. Samen met andere wijkbewoners zijn mijn lief en ik actief in ons wijkje Struisenburg in Rotterdam: meer groen, huiskamer ontmoetingen en we prikken wekelijks vuil van de straten. Met familie, vrienden en vele anderen onderhouden we warme, sociale contacten. Overal zoeken wij naar SAMEN EN VERBONDENHEID en vormen zo een grotere schakel.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is img_20191219_173810-1.jpg

In dat perspectief staat ook het schrijven van dit blog, al vanaf 2014. Ik dank alle trouwe lezers en spreek de wens uit dat we samen in verbondenheid op weg gaan naar een gezond en gelukkig 2021.