‘Er toe doen’ blijkt een belangrijke reden voor ouderen om te willen blijven leven. Uit promotieonderzoek van Els van Wijngaarden, onderzoeker aan de universiteit voor Humanistiek, blijkt dat ouderen die serieus overwegen een eind aan hun leven te maken dat vooral willen omdat zij zich eenzaam en overbodig voelen. In gesprekken met ouderen hoorde Van Wijngaarden telkens dezelfde vijf klachten: eenzaamheid, er niet meer toe doen, het onvermogen zich te uiten, geestelijke of lichamelijke vermoeidheid en een aversie tegen afhankelijkheid. Ouderen voelen zich soms een blok aan het been van hun kinderen, niet meer van belang, gemarginaliseerd. Hun verbinding met de wereld zijn ze kwijt geraakt. Een aantal van deze ouderen heeft een sterke stervenswens, echter de euthanasiewet zegt dat er een medische reden voor moet zijn en niet een stapeling van ouderdomsklachten. Het effect van dit alles kan zijn dat ouderen zelf gaan proberen met bijvoorbeeld medicijnen een einde aan hun leven te maken. Van Wijngaarden stelt: ‘Ik zie bij deze groep ouderen nog vaak het verlangen om gehoord te worden, om nuttig te zijn. In plaats van ons af te vragen of deze mensen dood mogen, moeten we kijken of we daar iets mee kunnen doen.’  Lees verder →

Begin mei hebben mijn lief en ik een heerlijk weekje aan de Costa del Sol doorgebracht. Wat mij dit keer opvalt, is dat vakantie vieren toch weer anders voelt als je ‘gewoon’ aan het werk bent. Dat geldt natuurlijk sowieso voor mijn lief maar voor mij is het anders, omdat ik vanaf vorig jaar gekozen heb voor het leven van een fulltime pensionado. Maar sinds afgelopen december ben ik weer even een hardwerkende fulltimepensionado, die toe is aan weekje vakantie. Lees verder →

Mijn bureau ligt vol met krantenknipsels sinds ik een blog schrijf. Ik let bij het lezen van de krant extra op de filosofisch getinte artikelen. Zo heb ik enkele jaren geleden voor het eerst kennis gemaakt met de onlangs overleden Denker des Vaderlands, René Gude. Hij is de man die de filosofie gebruikt om te proberen alledaagse dingen in zijn leven te begrijpen en handen en voeten te geven. Op zo’n manier filosofie bedrijven is simpelweg werken aan je leven en dat spreekt mij erg aan. Filosoferen is voor mij geen hobby in de studeerkamer, maar een voortdurende bezigheid van zelfreflectie: nadenken over hoe ik in de wereld sta en mij daartoe verhoud. Ik besef inmiddels dat mijn leven van zichzelf geen zin heeft. Ik moet die zin zelf aanbrengen, al doende, in een fysieke en culturele wereld om mij heen, die ik niet zelf bedacht en ontwikkeld heb. Als ik dus meer wil zijn dan iemand die gewoon doet wat de omgeving uit gewoonte van mij verwacht, dan zal ik over de wereld om mij heen na moeten denken. Het leven wordt dan een mix van dagelijkse gewoonten en bewust zelf bedachte acties en blijft op die manier fris en fruitig. Natuurlijk vraagt dat met regelmaat om een extra bezinning.  Lees verder →