De nieuwe zorgwet

Ruim een maand geleden vinden de gemeenteraadsverkiezingen plaats en binnenkort komen de Europese verkiezingen. Het circus rond verkiezingen verloopt al vele decennia volgens hetzelfde patroon: ongeveer twee weken vóór de verkiezingen rollen politieke partijen over elkaar heen, zoeken de hypes, de publiciteit en discussiëren daarbij op basis van one liners. Zo gauw de stemmen zijn uitgebracht verdwijnt het circus binnen een week weer in de luwte en de kater blijft over. Ik merk dat ik politiek afhaak en helaas met mij nog vele anderen en dat stoort me oprecht. Waar zit de energie in onze samenleving om deze platgetreden politieke paden te slechten. In onze geïndividualiseerde maatschappij zou toch genoeg denkkracht en daadkracht te vinden moeten zijn? Wie durft het aan om eens echt ‘out of the box’ te denken en te handelen. Een zeer belangrijk politiek thema ligt op dit moment voor het oprapen: de invoering van de nieuwe zorgwet.   Lees verder

Fysieke ongemakken

‘Ik snap dat het niet echt inspirerend werkt misschien, maar daar kun je een mooi blog over schrijven’, zegt mijn lief bemoedigend. Ik ben gisteren door mijn onderrug gegaan, zoals dat heet. Tijdens het ontbijt op 2e paasmorgen lees ik het weerbericht: de dag begint met een zonnetje, vroeg in de middag gaat het regenen. Deze mededeling doet mij besluiten mij snel aan te kleden en naar het volkstuintje te gaan. Er moet nog een klein stukje terras aangelegd worden. Ik schat twee uurtjes werk en dan is die grote klus klaar. De afgelopen weken gaat het goed omdat ik – heel bewust van de risico’s van tillen – rustig aan doe. Voorzichtig tillen en veel pauzes nemen, is het devies. Maar helaas, deze morgen ben ik gehaast en ongeduldig. Ik ben nog geen vijf minuten bezig, sta gebukt en voel een hevige pijnscheut onder in mijn rug. Strompelend en kreunend kom ik overeind en weet dat het over is voor de komende dagen.  Lees verder

Van loopbaan naar levensloop

‘Rijk, zo voel ik me, als ik iedere dag weer op me af kan laten komen en het verloop ervan niet bepaald wordt door gebruikelijke verplichtingen zoals ik die had tijdens mijn werkzame levensperiode’, aldus schrijft mijn gepensioneerde broer. Hij schrijft verder: ‘Ik heb bewust in het begin van mijn pensionering niets ingepland. Ik ging geen dingen zoeken om mijn tijd nuttig in te delen en ik wilde geen (vrijwilligers) verplichtingen aangaan. Ik wachtte gewoon af wat er op mijn pad zou komen, verzekerd van een rotsvaste, geweldige achterban van familie en vrienden, waar ik door de jaren heen altijd op terug kon vallen. Rijk ben ik nu, niet zozeer omdat er iets geheel nieuws op mijn pad is gekomen, maar omdat ik in mijn derde levensfase, nog intenser ben gaan genieten van alles om me heen, vooral van allen die me lief zijn!’ Lees verder