In de beginperiode van mijn directieschap van het zorgcentrum De Meerpaal, zitten mijn kinderen nog op de basisschool. Tussen de middag haal ik ze wel eens op om samen met mij op mijn kantoor te lunchen. Ik kan mij de reactie van enkele hoogbejaarde bewoners nog goed herinneren: ‘Geniet nu van je kinderen, want het is zo voorbij.’ Je denkt dan bij jezelf: ‘Ja, natuurlijk dat is logisch’ en je gaat over tot de orde van de dag. Nu moet ik er wel eens aan terugdenken en dan realiseer ik mij dat ik toch te weinig van mijn kinderen heb genoten. Als ouder met kleine kinderen zit je vaak net in een drukke baan, ben je op weg om carrière te maken. Ik lees op dit moment het boek over het leven van Herman Wijffels en ook voor hem gaat werk lange tijd voor het gezin. Er zijn maar weinig mensen die daar naderhand geen spijt van hebben. Oudere mensen hebben de neiging om jongeren tips te geven over het leven of te waarschuwen voor een misstap. Het hoort bij de dagelijkse sociale contacten, ook tussen mensen die elkaar niet goed kennen. Ik denk wel eens dat deze goedbedoelde adviezen steeds minder gegeven worden omdat onze samenleving zo sterk geïndividualiseerd is. De breed samengestelde sociale verbanden, waarbinnen ouderen als vanzelfsprekend de rol van ervaren, wijze man of vrouw invulde, zijn er niet meer. Ik betrap mijzelf erop dat ik als oudere wel de neiging voel af en toe een tip of advies over het leven te geven. Lees verder
Feit is, dat ik besta
24 donderdag jul 2014
Posted in sociale contacten
Elke jaar op de laatste zondag van november komen zo’n vijftig familieleden, voortgekomen uit het Koos Beke en Cis Oostendorp huwelijk, bij elkaar: zes broers en zussen, evenzoveel schoonfamilie, vijftien neven en nichten en bijna evenzoveel aangetrouwden, vervolgens negentien achterneefjes en -nichtjes. De oudste is zeventig, de jongste is ongeveer één jaar. Een prachtig doorsnede van vier generaties: de idealisten van de babyboom generatie (1944-1955), de nuchtere verbinders van de X generatie (1956-1970), de doegerichte pragmatische generatie (1971-1985), de creatieve Y generatie (1986-2000) en de heldere Y2 generatie (2000-2015). Iedereen van jong tot oud heeft deze datum in november gereserveerd en zelden laat iemand verstek gaan. Sterker nog, een in Madrid (?!) wonende neef reist met zijn zoontje Sinterklaas zelfs achterna en komt speciaal over voor deze dag. Ieder jaar weer is er nieuw leven te bewonderen, ieder jaar weer ziet iedereen de ander een jaar ouder worden. Deze traditie wordt nog versterkt doordat Sinterklaas al die jaren onze familiehuisvriend is en zo ook in leef-tijd meegroeit met onze familie. Dat levert mooie, leuke en soms emotionele anekdotes op, die dan hardop voorgelezen worden uit Het Grote Boek. Spannend voor de Y2 generatie is elk jaar de keuze van de Pieten. Telkens mogen de twee of drie die niet meer in Sinterklaas geloven Zwarte Piet spelen. Als dat dit jaar Blauwe Pieten worden, zullen misschien op een enkele babyboomer na, de anderen er waarschijnlijk weinig moeite mee hebben. 
fulltime pensionado 