Lentekriebels

Wanneer vorige week het eerste echte lentezonnetje schijnt, ziet de stad er ineens heel anders uit. Ik fiets vanwege afspraken een aantal keren door het centrum van Rotterdam. ‘s Ochtends vroeg zie ik bij de vele horecabedrijven al een grote activiteit om de buitenterrassen gereed te maken: laat de eerste lentegasten maar komen! En ja hoor, als ik tegen het eind van de ochtend er weer langs fiets zijn heel veel tafeltjes bezet. Het lijkt wel of de werkende mens een vrije dag heeft genomen. Eind van de middag als ik er nogmaals langskom, zitten de terrassen stampvol met zomers geklede mensen. Ik moet elke lente wel even wennen aan de aanblik van de melkflessenbenen van de mannen die, zoals ikzelf, bij de eerste zonnestralen graag hun korte broek aantrekken. Iets aantrekkelijker, wat mij betreft, zien de eveneens nog hagelwitte blote schouders en benen van kortgerokte vrouwen eruit. Lees verder

Bed, Bad, Brood

De adrenaline stroomt de afgelopen week door mijn lijf. Niet omdat het lente is, maar omdat ik boos ben. Boos omdat politiek Nederland op zijn kop staat vanwege de Bed, Bad, Broodregeling, twee jaar geleden gelanceerd door de Pauluskerk. Pauluskerk_front (1)De lokale en landelijke media lopen de deur in de Pauluskerk weer eens plat. Er dreigt zelfs een kabinetscrisis op dit humanitaire dossier: gaan we in Nederland voor de rechten van ieder mens of maken we een uitzondering op mensen zonder verblijfspapieren? ‘Pas op voor aanzuigende werking,’ roept de een de ander na. Maar Nederland – hoe goed wij onszelf ook vinden – is een nauwelijks bekend land voor vluchtelingen. Hun wanhopige zoektocht naar een basisbestaan gaat allereerst richting Europa. In volle bewustzijn, maar in grote wanhoop, leveren zij zich uit aan mensensmokkelaars. Sommigen komen toevallig in Nederland terecht. En al die Nederlandse politieke drukte vindt plaats terwijl aan de grens van Europa vorige week 400 mensen verdrinken en vandaag – zondag 19 april – waarschijnlijk 700 vrouwen, kinderen en mannen.  Lees verder

Footprint

Onlangs, zo lees ik in de krant, is er vanuit het CDA het rapport verschenen: ‘Bloei en groei, naar een vitale samenleving’. Het CDA vindt dat onze economie en moraal weer samengebracht dienen te worden. We zouden invulling moeten geven aan ‘een eerlijke economie en daarvoor moeten mensen in staat gesteld worden weer meer te handelen vanuit ambitie, dienstbaarheid, roeping en een verlangen naar kwaliteit’, aldus de auteur. Nou, volgens mij klinkt dat mooi, een tikje hoogdravend, maar dat spreekt mij persoonlijk wel aan. In ieder geval lijkt het een positieve bezinning, gericht op groei en ontwikkeling van de individuele mens en dat is waar ik als psychogerontoloog en fulltimepensionado achter sta. Het rapport komt in de belangstelling van de media omdat het onderwerp ‘demotie oudere werknemers’ er uit gelicht wordt. Lees verder