Lanterfanten

De Westerse stam waar ik deel van uitmaak bestaat uit burgers en van die burgers wordt verwacht dat zij zo lang mogelijk in de samenleving inzetbaar zijn. Inzetbaar vooral voor werk, wel te verstaan, want werk is het hoogste goed dat de burger in mijn stam kan bereiken in zijn leven. Ik heb het onze koning deze week nog plechtig horen zeggen op de 3e dinsdag van september: ‘Mensen naar banen leiden is voor 2015 en daarna de belangrijkste doelstelling van onze regering’. In de VPRO gids lees ik een introductie op de themaweek ‘Alle tijd van de wereld’. Daarin staat een quote van de Engelse schrijver, denker en hippie Alan Watts: ‘Wij mensen hebben altijd haast. We willen zo snel mogelijk de vaardigheden en het ritme van werk omzetten in geld. Dan zo snel mogelijk naar huis, waar we kunnen beginnen met ons werkelijke leven, het onszelf vermaken en genieten.’ Mijn en uw leven als burger verloopt volgens het vaste patroon van een drietrapsraket: eerst 20 jaar onderwijs, dan 50 jaar arbeid en vervolgens met pensioen, niets doen, uitrusten of cynisch gezegd lanterfanten. Je tijd op aarde zit er bijna op en binnenkort word je drietrapsraket naar de hemel geschoten. Lees verder

Pluk de dag

Regelmatig krijg ik als reactie op mijn blog te horen dat ik de ouderdom enigszins tobberig benader en dat ik het ouder worden zo sterk benadruk. Kort geleden schrijft iemand: ‘Het is wat mij betreft niet zo goed om je teveel te focussen op het ouder worden en de gevolgen daarvan. Mijn motto als 71 jarige? Pluk de dag, morgen kan het anders zijn.’ Het valt mij op, nu ik zelf ouder word, dat de wens om te leven naar de spreuk ‘Pluk de dag’ groter wordt. Natuurlijk heeft dat met de levensfase zelf te maken, tenslotte komt de eindigheid van het leven steeds dichterbij. En omdat je pensionado bent, mag je je ook zo opstellen. Pluk de dag heeft iets frivools, iets onbekommerds. Je krijgt er wel energie van. Genieten van het moment zelf, gaat bij mij lang niet altijd vanzelf. Ik heb nu eenmaal een beetje tobberige inslag en daarom moet ik er soms moeite voor doen. Het valt me op dat je niet zo snel tegen een jonge student zal zeggen ‘Pluk de dag’. Meestal wordt het gezegd tegen ouderen of tegen mensen die veel ellende meegemaakt hebben en daardoor moeizaam in het leven staan. Lees verder

Ouderdomssprookje

‘Er was eens een koning, die samen met zijn mooie koningin, vriendelijk zwaaiend in de Gouden Koets naar het Binnenhof reed. Het was niet zomaar een dag, nee het was de derde dinsdag van september. De koning had het volk iets te vertellen. Gezeten op de troon in de Ridderzaal vertelde de koning met een ernstig gezicht dat de oudere onderdanen in zijn koninkrijk er de komende tijd financieel flink op achteruit zouden gaan. Zij hadden het jaren goed gehad en nu was het hun beurt. Het was binnen heel stil toen hij dat zei. Buiten stond een groep ouderen met spandoeken. Ze vonden het vervelend om daar te staan, want zij hielden veel van de koning en vooral van de koningin. Maar ja de koning moest datgene zeggen wat de regering wilde, dat hij zei. Dus waren ze boos op de regering of eigenlijk op de hele wereld, want goed voor ouderen zorgen was een kwestie van beschaving, toch?’ Lees verder