Op de doordeweekse dagen rond zes uur, begin van de avond, zie ik uit naar het moment dat mijn lief thuiskomt van haar werk. Ik heb dan als huisman (ja, ja, dat word je wel als fulltime pensionado met een werkende vrouw) het avondeten voorbereid. Voordat we gaan eten, drinken we een glaasje witte wijn en wisselen we onze dagelijkse belevenissen uit. Het is vaak een fijn en goed moment van de dag, waar we beiden extra energie van krijgen. Er is altijd wel wat te vertellen. Een enkele keer gaat het mis, zoals laatst. Ik heb die hele dag al een deprie gevoel, dat maar niet weggaat. Met zo’n gevoel in je lijf vlot het gesprek natuurlijk ook niet. Ik ben snel geïrriteerd, zit steeds aan mijn bril te friemelen en zend voornamelijk negatieve boodschappen uit. In plaats van energie krijgen, stroomt deze weg uit onze lijven. Na een tijdje zegt mijn lief: ‘Dat heb je lang niet meer gehad,’ en op hetzelfde moment weet ik wat de oorzaak is van mijn deprie gevoel. De laatste weken heb ik veel meer om handen dan normaal. Ik ben me druk aan het maken om van alles en nog wat. Ik raak het gevoel van balans kwijt en word vervolgens overmand door een sterk gevoel van onrust: de stresshormonen werken negatief! Lees verder →