Een echt mannending is auto’s. Ik moet daaraan denken omdat een wat oudere vrouw in een gesprek ineens zegt dat het haar droom is om ooit een Alfa Romeo te hebben. Als een man dat gezegd zou hebben, zou het me niet echt opgevallen zijn, nu wel. Het valt extra op, omdat het gesprek gaat over een kunstproject in het kader van het jaar van de daklozen en over dromen die mensen hebben…… Terugkijkend naar mijn behoeften op het materiële levensgebied, moet ik erkennen dat de auto inderdaad de typische heilige koe is, die ook nog een beetje mijn imago heeft moeten versterken. Ik ben een liefhebber van het merk Alfa Romeo en dat vindt zijn oorsprong in de jaren zeventig. Ik neem in die tijd voor 1850 gulden van een bevriende uitsmijter van de bekende Arnhemse kroeg De Beer een oude Alfa Romeo over. Niet zomaar een Alfa, maar een knalrode Alfa Romeo Guilietta Spider, kunststof carrosserie met linnen dak. Als je er in zit, lijkt het of je op het asfalt zit, zo ontzettend laag. Ik ben in die tijd op zaterdagavond discjockey in Wampie Huissen en dat gecombineerd met deze auto, kan haast niet stereotieper. Een ernstige mate van decorumverlies treedt al die keren op dat deze auto niet wil starten. Niet is erger dan een dergelijk blitse auto aan te moeten duwen. Dat hebben mijn lieve zus en broers aan den lijve ervaren en zeker mijn zus kan zich dat, tot haar grote frustratie nog heel goed herinneren. Lees verder →