Statistieken

23 dinsdag jun 2015

Posted by in welzijn en zorg

≈ 1 reactie

Eindelijk ligt dan de envelop in de brievenbus. Ik lees er regelmatig over in de krant, ik hoor discussies over dit type onderzoeken op radio en tv. De laatste tijd denk ik wel eens: ‘Wanneer zal ik aan de beurt zijn? Ga ik dan meedoen? Wil ik het wel weten?’ Het gaat over het grootschalig bevolkingsonderzoek darmkanker, bedoeld voor mannen en vrouwen van 55 tot en met 75 jaar. Darmkanker is een van de moderne Westerse ziektes die vooral ook oudere mensen treft. Los van allerlei statistieken, kan ik dat vanuit mijn eigen omgeving beamen, want ik heb ik daar vele voorbeelden van, inclusief mijn allerliefste moedertje. Eerlijk gezegd is het een van de ziektes, waar ik wel eens aan denk. Sterker nog, ik merk dat ik de laatste jaren af en toe ongerust word bij die enkele keer dat ik een lastige stoelgang heb. Natuurlijk mag ik zelf beslissen of ik meedoe. De drempel is super laag. SAMSUNG CAMERA PICTURESJe hoeft er niet voor naar het ziekenhuis. Je kunt alles thuis doen tijdens je normale stoelgang. En de overheid betaalt dit onderzoek en een eventueel vervolgonderzoek vergoedt de zorgverzekering. Het klinkt misschien raar, maar het voelt toch zoiets als wel of niet meedoen met de postcodeloterij, maar dan qua ‘prijs’ omgekeerd en zelfs als je niet meedoet, kan er een doemscenario werkelijkheid worden. Lees verder →

Keuzes maken

18 donderdag jun 2015

Posted by in Ouder worden

≈ Een reactie plaatsen

Dit jaar ben ik maar liefst drie dagen jarig geweest. Eigenlijk wil ik mijn 69ste verjaardag welke op maandag valt niet echt vieren. Zo van, dat doe ik volgend jaar wel uitgebreid als ik zeventig mag worden. Ik ben overigens niet zo van de grootse verjaardagsfeesten. Ik kies liever voor kleine groepjes waardoor het contact tussen mensen wat persoonlijker kan zijn. Min of meer bij toeval kunnen bijna al mijn broers, zwagers en (schoon)zussen dit keer op zondag en de kans om elkaar weer eens ‘en petit comité’ te zien en te spreken is te mooi om voorbij te laten gaan. Toen dacht ik, dan is het ook wel leuk om enkele vrienden uit te nodigen op de zaterdag. Inclusief de maandag zelf heb ik er dus voor gekozen 3 dagen jarig te zijn en niet eens op een bijzondere verjaardag. Bij 50 jaar bijvoorbeeld wordt iemand toch geacht te zijn gaan behoren bij de grijze en hopelijk wijze Abrahams en Sarahs. Dat wijze houdt in dat je van het leven tot dan hebt geleerd, dat je dat in redelijke mate bewust bent en het deelt met anderen. In de rubriek Levenslessen van Trouw zegt de 91 jarige Paul de Blot, pastor en hoogleraar: ‘Het hele leven is één groot bewustwordingsproces. We evolueren van bewust worden naar bewust zijn. In dat proces kunnen we kiezen of iets nut heeft of onzin is. Bij keuzes duik ik er altijd in.’ Deze man geboren en opgegroeid in Indonesië heeft een adembenemende levensloop. Gevochten bij de commandotroepen van het KNIL, vijf jaar in een concentratiekamp gezeten, inclusief de dodencel, jezuïet geworden, naar Nederland gekomen en uiteindelijk op zijn tachtigste hoogleraar Business Spiritualiteit op Nyenrode en pastor. Nog steeds volop actief op zijn 91ste! In vakantie gelooft hij niet, want hij heeft elke dag plezier. Een van zijn wijze levenslessen is: ‘Ik ben onderdeel van een groter geheel. Ik kijk elke morgen opnieuw wat wordt aangeboden. Dan maak ik een keuze: is dit iets waardoor het geheel beter wordt of moet het anders? Ik hou vast tot er iets beters voorbijkomt.’ Lees verder →

Sprookjes

12 vrijdag jun 2015

Posted by in Levensgebieden

≈ 1 reactie

Bij het openen van mijn mailbox zie ik de trekking van de staatsloterij staan. Ik doe dit keer niet mee, maar het kost me wel moeite. Ik laat het lotgeld niet automatisch afschrijven van mijn rekening, want ik wil zelf het besluit nemen om wel of niet mee te doen. Iedere keer als ik dan beslis niet mee te doen, zeg ik tegen mijzelf: ‘Het kost alleen maar geld, je wint toch nooit!’ En als ik wel meedoe dan droom ik ’s nachts in bed van het winnen van de hoofdprijs, die zo hoog is dat ik bij voorbaat al weet, dat ik het niet alleen kan opmaken. Ik ga wel eerst een deel voor mezelf vaststellen. Met het overige geld ga ik anderen gelukkig maken in mijn directe sociale omgeving, kinderen, familie, vrienden. En ook zal ik veel geld aan goede doelen besteden. Maar dan zegt het stemmetje, diep in mij, dat het wel egoïstisch is om eerst aan je zelf te denken en dan pas aan de anderen. Ik begin me al een beetje schuldig te voelen, alleen al om de volgordelijkheid van mijn goedbedoelde acties. Ik zeg dan tegen mijzelf:  ‘Geld maakt niet gelukkig….. gezondheid is vele malen belangrijker? En wat te denken van sociale kontakten of waarden en inspiratie?’ Een ding is zeker: ik ga het geld niet oppotten. Ik geef gemakkelijk uit en deel graag met anderen en ik ben absoluut geen gierigaard. Vrek of gierigaard zijn een beetje ouderwetse woorden. afbeelding geld uit portemonneeModerne woorden zijn geldwolf en zakkenvuller. In oude sprookjes loopt het meestal slecht af met deze mensen. Maar niet in het boek ‘A Christmas Carol’ van Charles Dickens over de oude en verbitterde vrek Ebenezer Scrooge, die in de nacht voor Kerstmis een aantal dromen heeft en daardoor tot inkeer komt. Scrooge is een financier en geldwisselaar die zich zijn leven lang heeft gericht op het verkrijgen van meer geld en verder niets. Hij veracht zelfs alle andere zaken dan geld, inclusief vriendschap en liefde. Het boek wordt uitgegeven in 1844 en in zeer korte tijd moeten er al zeven drukken gemaakt worden. De maatschappelijke reacties zijn fel zowel van de kant van de rijken als van de armen. Bijna tweehonderd jaar later verschijnt het boek ‘Het kan niet waar zijn, onder bankiers’, van Joris Luyendijk. Ook dit boek is in twee maanden een bestseller, waar veel over gesproken wordt. Wij mensen zijn al duizenden jaren hardleers. We zouden meer sprookjes moeten lezen en herlezen. Op internet vind ik een Mongools sprookje over het eerlijk verdelen van geld. De titel luidt: De vijfhonderd geldstukken die er niet waren…….  Lees verder →