Ik probeer me tijdens het blog schrijven soms een beetje als Houtekiet te voelen, die boven in de kerktoren zit en rustig en tevreden uitkijkt over de velden en naar de lucht (zie vorige blog). Eerlijk gezegd lukt me dat vaker niet dan wel. Heel soms als het wel lukt, komen de juiste woorden als vanzelf uit de lucht vallen. Tijdens het blog schrijven voelt mijn leven dan even volkomen in balans. Het rare is, dat het gevoel zelf eigenlijk ‘onvatbaar is voor woorden’. Ik denk hieraan omdat ik behoorlijk zit te worstelen met mijn drieluik over geloven. In dit derde blog over mijn geloof kan en wil ik niet om de vreselijke aanslagen heen, die uit naam van Allah gepleegd worden door jonge mannen en vrouwen. Wat zich in hun hoofden afspeelt is niet te begrijpen. In alle spanning, onzekerheid en binnensluipende angst probeer ik mij, evenals miljoenen gelovige en niet gelovige medeburgers, als weldenkend wezen op te richten. Mijn copinggedrag bestaat er uit allereerst de hectiek van de dagelijkse binnenstromende berichtgeving proberen te minimaliseren en kanaliseren. Ik moet wel weten wat er gebeurt, maar zeker niet in detail. Het kost soms moeite, maar in de late avond vlak voor het naar bed gaan, wil ik liever geen actualiteitenprogramma zien. Ik lees vooral filosofisch getinte achtergrondartikelen en essays over deze problematiek. Ook praat ik er over met dierbaren in mijn omgeving. Als ik in de vroege ochtend achter mijn computer zit om aan mijn blog te werken, laat ik de ochtendkrant op de deurmat liggen, want ik wil fris zijn met mijn eigen gedachten en gevoelens. Tijdens het schrijven probeer ik alles klein en behapbaar te maken, zodat ik er iets mee kan doen en weer enigszins in balans geraak.   Lees verder →

Toeval of niet, maar het Atheïstisch Woordenboek waar ik over schrijf in mijn vorige blog, is uitgegeven bij de Belgische uitgeverij Houtekiet. De naam verwijst naar de roman Houtekiet van de Vlaamse schrijver Gerard Walschap (1898-1989). Deze roman heb ik ooit gelezen in de jaren van ‘All You Need Is Love’ van de Beatles en vaak heb ik gedacht: ‘Ik moet Houtekiet nog eens lezen’. Walschap zegt zelf over deze roman: ‘Houtekiet is de nieuwe mens die verstandig en bekwaam leeft, seksueel creatief, rechtvaardig en volkomen los van zijn voormalig geloof, ethisch en sociaal geëngageerd. Houtekiet, dat ben ik zelf.’ Ik weet dat nu de tijd daar is om dit boek nog eens te lezen. Vorige week stap ik daarom boekhandel Donner binnen en voor € 9,50 stap ik vijf minuten later met de tweede druk (1941) de winkel uit. Thuisgekomen begin ik meteen te lezen, want die tijd heb je als fulltimepensionado…..en, ik lees het praktisch in een ruk uit.  Lees verder →