‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk…. en bewonder.’ Als Ramses Shaffy dit zingt dan voel ik de energie, dan voel ik de passie, dan voel ik LEVEN.
In de jaren 80 ga ik werken in de ouderensector als directeur van een bejaardentehuis, nu zorginstelling genoemd. Al snel valt mij op dat de kwetsbare ouderen die daar verblijven, nauwelijks uitgedaagd worden. Zij kunnen bijna niets van hun kennis en vaardigheden gebruiken. Niet alleen biedt het zorgsysteem daar te weinig ruimte voor, ook maatschappelijk / cultureel worden deze leefplekken letterlijk als rusthuizen gezien. En daar ga je als hoogbejaarde ouderen gemakkelijk in mee. Het resultaat is dat veel van deze kwetsbare ouderen te weinig LEVEN ervaren. Tot op de dag van vandaag is mijn grote missie om deze ouderen te helpen om te LEVEN door middel van een zinvolle dagbesteding. Samen met de landelijke vereniging van directies heb ik in 2005 een handreiking geschreven met als titel ‘Reisgids Levenskunst’. Hierin worden vier trektochten beschreven die kwetsbare ouderen, professionals en vrijwilligers met elkaar kunnen maken: eigen leefstijl, succesvol zelfstandig wonen, inspraak en persoonlijke betrokkenheid, voorkomen van eenzaamheid. Lees verder
or de koffie geserveerd is, opent mijn gesprekspartner met: ‘Ik denk niet echt over pensionado-zijn na, zoals jij en ik verveel me ook geen moment. Als dat anders wordt, zie ik wel.’ Een mooiere opmaat voor een inspirerend lunchgesprek over ‘evidence of being’ van een pensionado kan ik mij niet wensen.
fulltime pensionado 