De hoeveelheid kennis die er is in de huidige wereld is gigantisch. Die kennis is zelfs zo groot dat we als het om leren gaat niet meer zo goed weten, wat we nu moeten leren en hoe. Het meest bekende voorbeeld is het leren van de tafels op de basisschool. Gebeurt dat nog of leren de kinderen die niet meer? De school wordt nog steeds gezien als dé plek waar een kind alles leert, want daar vindt van oudsher georganiseerd leren plaats. Maar mede dankzij de sociale media, stort het jonge kind zich al heel snel in de buitenschoolse wereld van kennis en informatie. Om iets te leren heb je nauwelijks nog een traditionele onderwijsinstelling nodig. Kijken we naar de verschillende manieren van kennisverwerving, leren we slechts 10 procent via school of training. Daarnaast leren we 20 procent via bewuste of onbewuste coaching en feedback van de leraar, de ouder, de collega, je geliefde. En 70 procent is informeel leren in de praktijk van alledag zonder tussenkomst van een onderwijsorganisatie. Kennis en informatie zijn altijd en overal aanwezig en beschikbaar voor iedereen, jong en oud. De wereld zal zich mede daardoor voortaan in hoog tempo blijven ontwikkelen en veranderen. Of we dat nu leuk vinden of niet, we zijn hier deel van geworden en zo ‘gedwongen’ hier aan mee te doen. We kunnen ons niet meer permitteren stil te staan. Doen we niet mee of in onvoldoende mate dan verliezen we het contact met de wereld en dus de dagelijkse werkelijkheid. De effecten daarvan zijn angst, boosheid en verdriet, negatieve emoties waar mensen niet gelukkig van worden. Lees verder
70:20:10
29 vrijdag mei 2015
Posted in individu & omgeving