‘Ik snap dat het niet echt inspirerend werkt misschien, maar daar kun je een mooi blog over schrijven’, zegt mijn lief bemoedigend. Ik ben gisteren door mijn onderrug gegaan, zoals dat heet. Tijdens het ontbijt op 2^e paasmorgen lees ik het weerbericht: de dag begint met een zonnetje, vroeg in de middag gaat het regenen. Deze mededeling doet mij besluiten mij snel aan te kleden en naar het volkstuintje te gaan. Er moet nog een klein stukje terras aangelegd worden. Ik schat twee uurtjes werk en dan is die grote klus klaar. De afgelopen weken gaat het goed omdat ik – heel bewust van de risico’s van tillen – rustig aan doe. Voorzichtig tillen en veel pauzes nemen, is het devies. Maar helaas, deze morgen ben ik gehaast en ongeduldig. Ik ben nog geen vijf minuten bezig, sta gebukt en voel een hevige pijnscheut onder in mijn rug. Strompelend en kreunend kom ik overeind en weet dat het over is voor de komende dagen.  Lees verder →