Mijn eerste echte jaar als fulltimepensionado, waarin ik heb getracht mijn dagelijkse leventje enigszins gestructureerd en zinnig in te richten, is voorbij en daarom even tijd voor reflectie. Ik ben niet iemand die zegt: ‘Ik zie wel wanneer ik opsta en wat de dag mij brengt’. Daar word ik onrustig van en het geeft mij ook gauw een gevoel van zinloosheid en van dat gevoel kan ik een beetje tobberig worden en chagrijnig. Dan ga ik me met het verkeerde gevoel afvragen wat de zin van mijn leven is en daar schiet ik – zo weet ik uit ervaring – niets mee op. Ik wil een dagritme hebben met zinnige activiteiten. Ieder mens zit anders in elkaar, en dit ben ik nu eenmaal.  Lees verder →

Afgelopen kerstperiode slenteren mijn lief en ik samen met 400.000 toeristen een aantal dagen door het heerlijke Rome. Een prachtige oude, antieke stad met ontelbare monumenten, meer dan 250 grandioze kerken en vele pallazi’s met klaterende fonteinen. De beroemdste fontein, de Trevi-fontein, hét symbool van ‘la dolce vita’ staat in zijn geheel in de steigers voor een grote renovatie. Het Vaticaan laten we dit keer aan ons voorbijgaan, daar zijn we jaren geleden samen met onze kinderen uitgebreid geweest. Haast vanzelfsprekend gaan we in de kerstnacht naar een van de oudste kathedralen, de Santa Maria Maggiore, gebouwd rond 402. Het is bijna middernacht en onderweg naar de kerk zien we tientallen zwervers en daklozen op kartonnen dozen liggen tegen winkelpuien aan. Een schrijnend beeld dat we in Rotterdam niet meer in die mate tegenkomen, mede dankzij het beleid van de gemeente dat niemand op straat hoeft te slapen en dankzij de inspanning van velen, waaronder de Pauluskerk. Je weet dat het in Italië niet goed gaat met de economie en misschien is er geen direct verband met deze daklozen, maar toch, het zijn er wel heel erg veel in die oude stad Rome. Op het grote plein voor de kathedraal staan al honderden kerkgangers te wachten op het moment dat zij naar binnen mogen. Tussen al deze mensen door lopen wakkere bedelaars met witte plastic bekertjes die vragen om een extra bijdrage, omdat het kerst is. Tijdens de nachtdienst gaat ook nog een van de bedelaars pontifikaal in het middenpad op de grond liggen. Het voelt ongemakkelijk aan. Na enige tijd wordt deze man met zachte hand, maar wel dwingend door de Suisse, de ordebewaker, de kerk uitgezet.  Lees verder →

We zijn weer thuis. De zomervakantie is voorbij en vanaf vandaag pakken we ons gewone dagelijkse leventje weer op. Mijn lief is naar haar werk en ik zit achter de computer om te schrijven aan dit nieuwe blog. Ik bedenk mij vanmorgen dat vakantie vieren gedurende mijn levensloop is geëvolueerd van een paar dagen logeren bij een oom en tante tot jaarlijks een, twee of drie keer naar het buitenland reizen. De laatste jaren zelfs verre reizen. In de welvarende delen van de wereld vinden wij inmiddels dat iedereen die werkt, minstens drie weken per jaar recht op vakantie heeft: even de zinnen verzetten, …even uit de sleur, …even bijtanken. We krijgen er zelfs extra geld voor en sinds ik fulltime pensionado ben, merk ik dat die jaarlijkse vakantieuitkering gewoon doorgaat bij je pensioen en AOW. Toch een beetje vreemd dat je als fulltimepensionado ook nog vakantiegeld ontvangt. Maar ja, vakantie is een economische factor van grote betekenis geworden. De huidige pensionado’s in Nederland hebben over het algemeen geld en tijd. Het gehele jaar door wordt deze doelgroep daarom verleid met prachtige vakanties: cultuurreizen, wandel- en fietstochten (E-bikes) en Rijn- en andere cruise reizen. Zelfs kun je, als je oud en krakkemikkig bent, permanent gaan wonen in een verzorgingshuis-resort ergens in Spanje en zo ‘vakantie vieren’ tot je laatste snik…. Lees verder →