Begin mei hebben mijn lief en ik een heerlijk weekje aan de Costa del Sol doorgebracht. Wat mij dit keer opvalt, is dat vakantie vieren toch weer anders voelt als je ‘gewoon’ aan het werk bent. Dat geldt natuurlijk sowieso voor mijn lief maar voor mij is het anders, omdat ik vanaf vorig jaar gekozen heb voor het leven van een fulltime pensionado. Maar sinds afgelopen december ben ik weer even een hardwerkende fulltimepensionado, die toe is aan weekje vakantie. Lees verder →

Mijn bureau ligt vol met krantenknipsels sinds ik een blog schrijf. Ik let bij het lezen van de krant extra op de filosofisch getinte artikelen. Zo heb ik enkele jaren geleden voor het eerst kennis gemaakt met de onlangs overleden Denker des Vaderlands, René Gude. Hij is de man die de filosofie gebruikt om te proberen alledaagse dingen in zijn leven te begrijpen en handen en voeten te geven. Op zo’n manier filosofie bedrijven is simpelweg werken aan je leven en dat spreekt mij erg aan. Filosoferen is voor mij geen hobby in de studeerkamer, maar een voortdurende bezigheid van zelfreflectie: nadenken over hoe ik in de wereld sta en mij daartoe verhoud. Ik besef inmiddels dat mijn leven van zichzelf geen zin heeft. Ik moet die zin zelf aanbrengen, al doende, in een fysieke en culturele wereld om mij heen, die ik niet zelf bedacht en ontwikkeld heb. Als ik dus meer wil zijn dan iemand die gewoon doet wat de omgeving uit gewoonte van mij verwacht, dan zal ik over de wereld om mij heen na moeten denken. Het leven wordt dan een mix van dagelijkse gewoonten en bewust zelf bedachte acties en blijft op die manier fris en fruitig. Natuurlijk vraagt dat met regelmaat om een extra bezinning.  Lees verder →

De adrenaline stroomt de afgelopen week door mijn lijf. Niet omdat het lente is, maar omdat ik boos ben. Boos omdat politiek Nederland op zijn kop staat vanwege de Bed, Bad, Broodregeling, twee jaar geleden gelanceerd door de Pauluskerk. De lokale en landelijke media lopen de deur in de Pauluskerk weer eens plat. Er dreigt zelfs een kabinetscrisis op dit humanitaire dossier: gaan we in Nederland voor de rechten van ieder mens of maken we een uitzondering op mensen zonder verblijfspapieren? ‘Pas op voor aanzuigende werking,’ roept de een de ander na. Maar Nederland – hoe goed wij onszelf ook vinden – is een nauwelijks bekend land voor vluchtelingen. Hun wanhopige zoektocht naar een basisbestaan gaat allereerst richting Europa. In volle bewustzijn, maar in grote wanhoop, leveren zij zich uit aan mensensmokkelaars. Sommigen komen toevallig in Nederland terecht. En al die Nederlandse politieke drukte vindt plaats terwijl aan de grens van Europa vorige week 400 mensen verdrinken en vandaag – zondag 19 april – waarschijnlijk 700 vrouwen, kinderen en mannen.  Lees verder →