De Westerse stam waar ik deel van uitmaak bestaat uit burgers en van die burgers wordt verwacht dat zij zo lang mogelijk in de samenleving inzetbaar zijn. Inzetbaar vooral voor werk, wel te verstaan, want werk is het hoogste goed dat de burger in mijn stam kan bereiken in zijn leven. Ik heb het onze koning deze week nog plechtig horen zeggen op de 3e dinsdag van september: ‘Mensen naar banen leiden is voor 2015 en daarna de belangrijkste doelstelling van onze regering’. In de VPRO gids lees ik een introductie op de themaweek ‘Alle tijd van de wereld’. Daarin staat een quote van de Engelse schrijver, denker en hippie Alan Watts: ‘Wij mensen hebben altijd haast. We willen zo snel mogelijk de vaardigheden en het ritme van werk omzetten in geld. Dan zo snel mogelijk naar huis, waar we kunnen beginnen met ons werkelijke leven, het onszelf vermaken en genieten.’ Mijn en uw leven als burger verloopt volgens het vaste patroon van een drietrapsraket: eerst 20 jaar onderwijs, dan 50 jaar arbeid en vervolgens met pensioen, niets doen, uitrusten of cynisch gezegd lanterfanten. Je tijd op aarde zit er bijna op en binnenkort word je drietrapsraket naar de hemel geschoten. Lees verder →

Als ik in mijn vroege jeugd voor de eerste keer écht op vakantie kan gaan, mag ik niet mee. Het is nog net in de tijd dat de pastoor jaarlijks op huisbezoek komt om Rooms Katholieke echtparen te vertellen dat er nog maar weer eens een kindje bij moet komen. Dit keer komt hij mijn moeder vertellen dat haar man, mijn vader is overleden. Het is juli, vakantieperiode en alle zes (!) kinderen zijn dus thuis. Enkele weken na de begrafenis regelt (lees betaalt) mijn oom, onze voogd, voor ons gezin een vakantie in een familiepension in Noordwijk aan Zee. Het is de eerste echte vakantie in mijn leven, maar ik mag niet mee. Ik zit vanaf mijn 12^e jaar op het internaat, het klein seminarie, en mag volgens de dan geldende normen, niet aan allerlei wereldse verleidingen blootgesteld worden. Ik vind de beslissing natuurlijk vreselijk en voel me nog meer buitengesloten dan voorheen. Ik weet het niet zeker meer, maar dit vakantie incident zal een extra reden zijn geweest om snel het internaat vaarwel te zeggen. Ik wil er al veel langer van af, maar wil mijn ouders en vooral mijn vader, niet teleurstellen. Op het moment dat mijn vader overlijdt, staat mijn besluit vast. Een jaar later woon ik weer gewoon thuis en probeer als beginnende puber mijn leven in de normale wereld op te pakken en hoe! Ik voel me bevrijd, ik barst van de energie. Ik mag eindelijk even fulltime puber zijn. Lees verder →

Twee weken geleden maken we op vakantie, liggend aan een zwembad op een van de Azoren eilandjes midden op de grote oceaan, rechtstreeks contact met onze kinderen, die op hetzelfde moment aan de andere kant van de wereld ook vakantie vieren. Via de iPhone familie App is er binnen enkele seconden contact met onze dochter in de jungle op Sumatra in Indonesië, en tegelijkertijd met onze zoon en schoondochter die een Killing Field in Cambodja bezoeken. Het is bijna niet te geloven, maar het is echt! De wereld ligt anno 2014 helemaal open. De huidige en toekomstige generaties groeien haast allemaal als vanzelfsprekend op als wereldburgers. De wereld is je thuis of je wilt of niet. Lees verder →