SAMSUNG CAMERA PICTURES

Gisterenavond zie ik bij DWDD een ontwerper die een app heeft bedacht waarmee je belangrijke momenten in je levensloop vanaf het verleden tot in de toekomst in tijdmetingen tot in seconden kan weergeven. Nu ik 67 jaar ben, vind ik het een bemoedigend idee om te bedenken hoeveel seconden ik nog te gaan heb voordat ik 75 jaar word. 2,2 Miljard seconden voelt toch langer dan 7 jaar, nietwaar? Of houd ik mezelf dan voor de gek? Tijd is een relatief begrip. De cultuurfilosoof Arnold Cornelis introduceert in 1997 het begrip de Vertraagde Tijd. In zijn beschouwingen over het leven hanteert hij de metafoor van de externe klok (de snelle wereld) en de interne klok (de innerlijke wereld). Het individu heeft de neiging met de externe klok mee te willen gaan. Maar de kans is groot dat hij dan in de knoop raakt met zijn eigen persoonlijke ontwikkeling, de interne klok van het goed gevoel. Je raakt burn out. Cornelis adviseert ons als filosoof: ‘Hoe hoger de snelheid van de externe klok, hoe trager de interne klok moet zijn. Laat je niet gek maken door de externe druk van de hoge snelheid, maar probeer je eigen klok af en toe te vertragen, zodat je naar goede oplossingen vanuit jezelf kan zoeken. Dan behoud je de eigen regie!

Met dat advies van Cornelis stap ik regelmatig in ‘de vertraagde tijd’ en probeer mijn fulltime pensionado zijn handen en voeten te geven. Als extra hulpmiddel gebruik ik daarbij de Petzoldzuilen. Ik probeer na te denken over de wijze waarop ik invulling wil en kan geven aan vijf levensgebieden: lichaam / geest – sociale relaties – materiële zaken – arbeid / presteren –  inspiratie / zingeving.

En ik doe dit omdat ik maximaal de regie wil behouden over mijn leven.