Het is vijf uur vliegen van Schiphol naar Teheran. De Boeing zit vol met Iraniërs uit Nederland, de VS en Engeland die, zo denken wij, met vakantie gaan in hun geboorteland. Iedereen ziet er modern en westers uit. Dan, als we geland zijn, worden grote handtassen uit de bagagerekken gehaald en doen alle vrouwen een hoofddoek om. Sommigen bedekken nog andere lichaamsdelen met verhullende kleding. Wellicht wat naïef heb ik niet meteen door dat mijn lief ook een hoofddoek moet dragen. Ze heeft er gelukkig zelf wel rekening meegehouden.

De laatste jaren zoeken wij vakantiebestemmingen, waar we kennis kunnen maken met totaal andere culturen. Het is een mooie uitdaging voor mij persoonlijk, in een levensfase waarin ik als fulltime pensionado extra op zoek ben naar zingeving en wat avontuur in mijn dagelijkse bestaan. Om de wereld niet al te angstig te ervaren, wil ik graag meer voeling krijgen met andere culturen, godsdiensten en leefwijzen. En ik heb er nu de tijd, het geld en de energie voor. Ook deze reis valt mij weer op dat steeds meer jonge mensen deze avontuurlijke landen opzoeken. Ik ben er van overtuigd dat door de toenemende globalisering het goed is al vroeg in je leven kennis te maken met de wereld in al haar facetten.

We hebben gekozen voor een reis van drie weken door Iran, Turkmenistan, Oezbekistan en Kazachstan. Een route van 3000 km per trein en auto langs een van de oude Zijderoutes. Het reisbureau (Mevoreizen) heeft alles voor ons geregeld: de transfers, de hotels en de gidsen ter plaatse. Op die manier kun je binnen de mogelijkheden van het land redelijk comfortabel reizen. In no time sta je dan vanuit het welvarende en vrije Nederland op 22 juli 2018 in het door het westen verfoeide Iran, het eerste land op onze reis. De leiders zelf vinden deze Islamitische Republiek een religieuze democratie. Er is een gekozen president en een parlement. De feitelijke macht ligt echter bij de geestelijk leider en de Raad van Hoeders. Zij toetsen alle beslissingen aan de Islamitische wetgeving, de Sharia. We bezoeken deze eerste dag een oude leger/defilé plek midden in Teheran, de Grote Bazaar en het prachtige Golestan Paleis. Begin van de avond maken we een autoritje in de bergketen rond Teheran.

Al heel snel is in al onze poriën dit ayatollah regime zichtbaar en voelbaar. Onze Engels sprekende gids blijkt niets van dit regime te moeten hebben. Hij vertelt ons dat in Teheran ruim 70% een ander regime wenst, maar de repressie is groot. Op onze vraag wat hij van Trump vindt, is hij heel duidelijk: een mafkees waar veel Iraniërs toch blij mee zijn, want hij pakt het regime aan. Veel Iraniërs willen een omwenteling, maar geen revolutie, geen bloedvergieten.

Normaal pinnen met bankpasje is lastig in deze landen. Daarom zullen we de komende weken onze meegenomen cash dollars  telkens inwisselen voor lokaal geld. In Iran doe je dat op de zwarte markt, zei onze gids. Met zijn hulp wisselen we op de Grote Bazaar 200 dollar. Vertrouwend op de gids krijgen we een paar dikke pakken geld met een elastiekje er omheen. Met enige moeite proppen we miljoenen Rial in de geldbuidels onder onze kleding. Als we twee dagen later de overgebleven stapel bankbiljetten tellen, blijkt dat we volgens de officiële koers nog steeds voor 200 dollar Iraans geld hebben. We hebben op de zwarte markt bijna twee keer zoveel als de officiële wisselkoers gekregen….

Mannen zie ik niet in korte broeken lopen, ondanks de 40 graden. Ik pas me daarom maar aan. Deze eerste dag is op alle fronten heftig. Niet alleen vanwege het straatbeeld met al die gesluierde vrouwen, inclusief mijn lief, maar ook de totale chaos van auto’s, bussen, brommers, mensenmassa’s in deze miljoenenstad met permanente files en gigantische luchtverontreiniging.

Om tien uur ’s avonds brengt de gids ons naar het station voor de nachttrein naar Esfahan…..