Je huis verkopen en een nieuw huis terugkopen levert altijd de nodige stress op. Ik ga nu voor achtste keer met mijn lief dit proces in, dit keer in de levensfase als fulltimepensionado. Vergeleken met al de vorige verhuizingen merk ik bij mijzelf dat de verhuisstress vele malen hoger is dan anders. En dan mag ik mij nog gelukkig prijzen dat de feitelijke koop van ons nieuwe appartement en de verkoop van ons prachtige huis zeer snel is verlopen.

Ongeveer vier maanden geleden zijn mijn lief en ik serieus gaan nadenken over verhuizen naar een appartement. In mijn blog van september 2019 ben ik uitgebreid ingegaan op de achterliggende redenen waarom én de criteria waarop we willen gaan zoeken. Eenmaal een beslissing genomen hebbende, komt alles in een stroomversnelling.

Na wat vrijblijvend rondgekeken te hebben in het centrum van Rotterdam, Schiedam en in onze eigen buurt, nemen we het besluit te kiezen voor onze huidige wijk. Er staan veel appartementencomplexen. Al vrij snel valt ons oog op een mooi en ruim hoekappartement gelegen aan dezelfde straat waar wij nu wonen. Omdat we het liefst eerst ons huis verkopen, alvorens iets anders te kopen, zetten we ons huis op 8 november in de verkoop. We hopen dat het appartement nog even beschikbaar blijft voor ons. Echter op vrijdag 13 december moeten we een officieel bod doen, want er zijn kapers op de kust. Met de nodige onrust in ons lijf tekenen we het voorlopig koopcontract. En dan is nog geen twee dagen later het lot ons gunstig gezind. Maandag 16 december komt er een goed bod op ons huis. In enkele dagen is in principe alles in kannen en kruiken.

Het zijn twee spannende maanden geweest met – vooral voor mij – de nodige stress. Nu heb ik iets meer rust en kan ik nieuwe energie bijtanken. En die heb ik nodig als over twee maanden de verbouwing van het appartement begint met aansluitend de verhuizing zelf.

Elke verhuizing heeft directe invloed op je leven. Op de eerste plaats staat het sociale contact. In de door mij vaak benoemde ‘Schijf van Vijf voor een zinvol leven’ is dit het belangrijkste levensgebied. Zeker gezien de levensfase waarin mijn lief en ik zitten, lijkt het ons daarom het beste om in de wijk te blijven wonen. Dat houdt in dat we de oude buren en andere directe contacten kunnen blijven houden. In het appartementencomplex waar we gaan wonen, zullen we daarnaast vast nieuwe contacten op kunnen bouwen. We blijven in de wijk waar we bekend en vertrouwd zijn met de winkels, barretjes, restaurants, de huisarts en de tandarts. In velerlei opzicht kunnen we onze dagelijkse bezigheden continueren.

Niet onbelangrijk is dat we ons prachtige uitzicht over de Maasboulevard met de rivier en de skyline van Rotterdam blijven behouden. Wel verwachten we meer gebruik te gaan maken van ons volkstuintje met name om er te koken en te eten. We eten graag buiten als het qua temperatuur kan. Ons hoekappartement heeft weliswaar twee balkons, maar dit ‘buiten’ lijkt ons niet ideaal omdat het toch een enigszins stenen omgeving is.

Een ander levensgebied in de Schijf van Vijf voor een zinvol leven betreft de materiële situatie. Dankzij de overwaarde van ons huis en de lage hypotheekrente hebben we straks lagere woonlasten dan nu. En dat niet alleen. We kunnen zelfs nog ons spaarpotje vullen, waarmee we hopelijk de komende jaren nog mooie reizen  kunnen maken. Dat alles is prettig omdat vanaf dit jaar mijn lief ook met pensioen is gegaan. Onze maandelijkse inkomsten zullen lager zijn dan toen wij nog werkten. Veel extra sparen zal er niet echt meer van komen.

Voor mij als pensionado voelt het goed om het nu te verhuizen. Er is extra stress, maar ik ben nog voldoende stressbestendig en kan snel weer energie bijtanken. Ik voel het als een uitdaging samen met mijn lief en mij weer iets nieuws te beginnen. Nu maar hopen dat we voorlopig gezond van lijf en leden blijven……