In mijn afstudeerthesis voor de studie Gerontologie ‘Intimiteit in de hoge ouderdom, 1997’ citeer ik Nies & Munnichs als ik schrijf: ‘Zin geven is vooral een procesmatig gebeuren waarbij het individu betekenis en waarde toekent aan het eigen leven in zijn geheel of aan aspecten van het eigen leven.’ Dat is theoretisch mooi gezegd, maar belangrijk voor mij is het feit dat ik mij er met regelmaat van bewust wil zijn dát ik betekenis en waarden toe ken aan (aspecten van) mijn leven. Natuurlijk rationaliseer ik veel, maar naarmate ik ouder word, wordt dat minder. Ik probeer meer te letten op mijn gevoel en ik merk dat mijn gevoel een goed kompas is, een goed meetinstrument dat werkt vanuit mijn ervaringskennis. Voor mij is zingeven ergens een ‘goed of niet goed gevoel moment’. Deze momenten geven mij telkens weer een boost energie. Niet goed gevoel momenten heb ik natuurlijk ook. ik vraag me dan af wat er nu aan de hand is? Lukt me dat te achterhalen levert het weer energie op. Lees verder →

In gesprekken met Marlou – mijn vrouw – is bedacht dat het wellicht aardig zou zijn als ik een blog ga maken. Ik weet nog niet zo goed wat een blog precies is of moet zijn. Mijn blog zal in ieder geval gaan over de individuele levensloop van de mens, en die levensloop ga ik beschouwen vanuit mijzelf en vanuit mijn vakgebied, de gerontologie.

Het blog maken heeft ook een praktische reden. Het werken aan het blog helpt mijn 67 jarige grijze hersencellen actief te houden, zeker nu ik minder advieswerk heb. Eveneens is het handig als ik mijzelf een zekere werkdiscipline opleg, voor zover ik dat al niet doe. Lees verder →