Steeds duidelijker speelt mijn sociale leven zich af tussen zeventig plussers. Mijn broers, zussen, schoonzussen en zwagers zijn bijna allemaal zeventig plus. Mijn vrienden netwerk is gevarieerder qua leeftijd, maar ook daar neemt de zeventig plusser een prominente plek in. Het is mooi dat je veel gemeenschappelijks kan delen met mensen van dezelfde generatie. Tegelijkertijd heb ik sterke behoefte aan contacten met jongere generaties. Ik moet daarvoor bewust op pad, behalve als het om mijn kinderen en kleinkinderen gaat. Intergenerationeel contact houdt mij jong van geest en geeft vaak frisse energie om het dagelijks leven de moeite waard te blijven vinden, ook al ga je fysiek achteruit.

Natuurlijk kun je ook van leeftijdsgenoten energie krijgen. Mijn oudste broer en schoonzus, die beiden volgend jaar 80 hopen te worden, zijn vorige week op de e-bike naar Rotterdam gefietst. Bepakt en bezakt vanuit Huissen fietsen zij jaarlijks in de zomer enkele weken door Nederland. Binnen hun eigen gezin en in onze familie wordt hun fietsvakantie als een grote prestatie gezien. Het laat zien hoe je op hoge leeftijd nog volop mee kan doen, niet alleen fysiek en mentaal, maar ook eigentijds. Mijn broer maakt zelfs tijdens deze vakanties een vlog-verslag en stuurt dat dagelijks via de app naar zijn eigen kinderen en kleinkinderen.

In mijn dromen wil ik mij nog wel eens een jonge god voelen. Maar de realiteit van deze zevenenzeventig jarige is dat ik elke dag met een stram lijf uit mijn bed stap en eerst moet beginnen met ochtendgymnastiek. Pas daarna start het ‘echte’ pensionado leven. Dat leven houdt in dagelijks zoeken naar activiteiten die voor mij persoonlijk leuk en betekenisvol zijn, zoals: klusjes doen op het gebied van communicatie binnen de VvE van ons appartementencomplex, de Huiskamer van de Wijk organiseren, lid zijn van de Past Rotarian club, een cursus Stoïcijnse Levenskunst volgen, afspreken met vrienden om over ‘van alles en nog wat’ te praten, een blog schrijven, met mijn lief mee op een wildplukwandeling in het kader van haar theeopleiding, oppassen op kleinkinderen, af en toe een paar dagen naar Langweer…… en zo nog heel veel meer. Elke keer als ik de dag goed gevuld krijg, voel ik mij een beetje een jonge god.

Mijn lief speelt een belangrijke rol bij het zoeken en vinden van activiteiten die inspireren en energie geven. Zij is qua karakter iets avontuurlijker en dynamischer dan ik. Het mooie is dat wij elkaar al vijftig jaar uitdagen om actief te blijven en geïnteresseerd in alles en iedereen.

En, eerlijk gezegd….. mijn lief is zeven jaar jonger, een betere aansporing om nog als een jonge god mee te willen blijven doen, is er toch niet?….