De laatste tijd word ik tamelijk moedeloos over alles wat er in de wereld om mij heen gebeurt en ik zal niet de enige zijn. Klimaatontwikkelingen, natuurrampen, oorlogen, vluchtelingen, toenemende polarisatie tussen bevolkingsgroepen bij de Amerikaanse verkiezingen en de Nederlandse verkiezingen, dit alles krijgen we dagelijks voorgeschoteld via allerlei media. Er is nauwelijks of niet aan te ontkomen. Hoe doseer en verwerk je dit negatieve nieuws zodanig dat ‘hoop doet leven’ je dagelijkse mantra wordt?
Daarvoor heb je energie nodig, mentale energie en ik merk dat ik die niet zo maar voor het oprapen heb. Eigenlijk neemt deze langzaam af. Dat houdt in dat ik de energie die ik heb, moet leren doseren. Dat geldt zeker voor het opnemen en verwerken van al die dagelijkse ellende, laat staan het willen delen met anderen. Ik wil geen ouwe zeur zijn in mijn omgeving. ‘Laat het los’, appt mijn dochter, ‘zonde van de energie, je kunt er op dit moment niks aan veranderen.’ Mijn kinderen zijn veel hoopvoller over de toekomst en dat begrijp ik. Op mijn veertigste was ik dat ook.
Toch kan ik er wel wat aan doen, denk ik dan. Ik wil hoop en vertrouwen in de toekomst houden en dat uitstralen in mijn omgeving. Een relatief korte toekomst van mijzelf, maar een lange voor die van mijn kinderen en kleinkinderen. Ik kan daarbij gelukkig putten uit het leven van mijn lief en mijzelf. Wij hebben meegemaakt dat onze ouders na de verschrikkelijke ellende van de 2e W.O. met hard werken en veel goede hoop, ons een leven vol welvaart en vrede hebben kunnen geven. Wij hebben zelf dit jaar samen met de kinderen en kleinkinderen ons 50-jarig huwelijk gevierd. Tijdens een heerlijk weekend van samenzijn hebben we hoop en liefde met elkaar gedeeld.
Waar ik eveneens hoop en energie bij voel is het Hindoestaanse Divali feest dat deze week gevierd wordt in het gezin en de familie van onze schoondochter, zoon en onze twee kleinkinderen. Divali wordt gevierd om het licht te verwelkomen in het leven. Het Licht staat symbool voor ‘de overwinning van het goede over het kwade, de overwinning van het licht over de duisternis, de overwinning van de gelukzaligheid over de onwetendheid’. Divali is een vrolijk feest voor iedereen, voor jong en oud, arm en rijk.
Kijk ik op wereldschaal naar hoop en vertrouwen, dan denk ik aan de aanstaande verkiezingen in Amerika, waar angstige tijden aangebroken zijn vanwege de enorme polarisatie tussen Republikeinen en Democraten. Ik heb nog eens gekeken en geluisterd naar de wereldberoemde speech I HAVE A DREAM…. van Martin Luther King uit 1963. Hij heeft zijn geweldloze verzet tegen de rassenscheiding vijf jaar na die speech met de dood moeten bekopen. Hoopvol is dat heel veel van zijn ‘Dreams’ daarna werkelijkheid zijn geworden. Hoe belangrijk is het, juist in periodes van grote onderlinge haat, hoopvol te blijven en geloven in betere tijden.
fulltime pensionado 
Weer een prachtige blog, Geert!
Beste Geert, jouw recente blog heeft mij erg aangesproken! Ook ik zie vrijwel dagelijks de nieuwsuitzendingen, de discussieprogramma’s en meer via mijn televisie. Enerzijds ben ik nieuwsgierig en wil ik graag op de hoogte blijven van alles wat er in de wereld gebeurd, anderzijds maakt bijna alles wat ik via dit medium voorgeschoteld krijg, mij onrustig en verdrietig, dikwijs zodanig dat ik van verder kijken afzie omdat ik mij, nu op 88-jarige leeftijd, op geen enkele manier in staat voel om aan alle ellende in de wereld ook maar een fractie te kunnen veranderen! Ik heb drie kinderen en ook zeven kleinkinderen en vooral deze laatsten hebben nog een heel leven voor zich…..! En toch…kom ik tot de conclusie dat oprecht optimisme en positief denken de enige basis is voor oplossingen. Zwartkijken, doemdenken en een negatieve instelling helpen zeker de wereld niet verder! Dank voor jouw blog,
Hartelijke groet, ook aan jouw ‘lief’, Fons Hosman.
Fijn je blog te lezen Geert, dank.
En… je bericht bleef hangen om dat het mij soms ook energie kost moed te houden. Dus bij deze een
respons, misschien zegt het je wat.
‘Ik heb een droom’, een prachtige inspirerende tekst van Marten Luther King
Zo belangrijk om af en toe ‘de groten der aarde’ weer te kunnen opzoeken
Gandhi, Mandela, Moeder Theresa, Tenzin Gyatsu, Desmund Tutu en gelukkig nog zo veel meer mensen,
en zo veel mensen die het goede doen in anonimiteit.
Mij helpen zij om een weg te vinden. Ondertussen is het vooral negatief nieuws waarmee we worden
gevoed. En dat dat gebeurt is eenvoudig een symptoom van een menselijke voorkeur voor wat bedreigt,
en in commerciële zin: goed nieuws is geen nieuws.
Het goede nieuws opzoeken vraagt aandacht merk ik, maar het is er zeker! Denk aan
De school van Moraliteit, de acties van Artsen zonder grenzen, het Rode Kruis, de Nieuwe
Vredesbeweging, PAX vredesambassdes, Plumvillage geëngageerd boeddhisme, en nog zoveel meer.
En verdiepen leert dat het helemaal niet slechter gaat met de wereld dan 40 jaar geleden, in tegendeel.
Er is minder honger (bizar dat obesitas inmiddels omvangrijker vraagstuk is dan honger), er is minder
oorlog (wonderlijk dat nu er oorlog dichterbij is, dat blijkbaar meer indruk maakt), er is minder armoede…
Tijd terug voor een workshop over dit thema zocht ik gegevens over de omvang van criminaliteit. Het is
ongelooflijk hoe die is afgenomen: “ We leven in een maatschappij… waarin goed nieuws geen nieuws is,
zo kun je de indruk krijgen dat de wereld steeds gewelddadiger wordt terwijl het aantal gewelddadige
levenseinden in de periode 1464-1564 1x voorkwam op 5645 inwoners, terwijl dat zich in 2020 1x op de 144.132 inwoners voordeed.”*
En dan heb ik het nog niet over de geweldige ontwikkelingen in de gezondheidszorg. Tegelijkertijd: nee,
klaar zijn we niet, angst en exclusiviteit maken af en toe een griezelige ontevreden samenleving.
Voor wie honger heeft, ziek is, in armoede leeft maakt het natuurlijk niets uit dat de groep waartoe zij of
hij behoort kleiner is dan voorheen, er blijft werk aan de winkel.
Wonderlijk is het dan wel dat, zoals Nynke Laverman ook laatst in Trouw memoreerde, dat veel mensen
weten wat goed is voor de ander, voor elkaar voor de wereld en er toch maar niet toe komen er naar te
handelen… wel: de moed niet verliezen en bijdragen met wat je kunt is voor mijzelf (zeker met vallen en
opstaan) wel erg motiverend, simpel met de keuzes van alle dag zien bij te dragen helpt wel om
tevredenheid op te bouwen. Daarbij helpt het advies van je dochter: ‘los laten’, maar dan niet zonder
‘doen wat je kunt doen, en dat vast pakken’.
Tenslotte Interessant in deze het laatste programma van Arjen Lubach ‘vroeger was alles slechter’.
Wel, dank voor de aanleiding, en we laten ons niet gek maken en blijven elkaar bemoedigen, jij doet met je
blogs. We ervaren dat het slechter gaat, de feiten spreken het tegen. Zo laten we de feiten de emotie
keren.
Vriendelijke groet, Jan.
** locale pers Noord Brabant
*** zie ook over gewelddadigheid 1. ‘ De Morgen’
over gewelddadigheid 2 ‘ Ralf Bodelier’
(Quote uit mijn workshop van maart 2024)
kijk ook eens op
https://www.goednieuwssite.org/
https://decorrespondent.nl/over